گنجه و گنجینه
درباره سایت
آخرین مطالب
- کردستان نازنین در شرایط نارنجی ،تپه مادی زیویه آن در وضعیت فوق قرمز
- طره های چوبی پر تزئین بالای دیوار نماهای خانه وثیق،گردشگران را به سوی خود فرا می خواند
- استوادن تنگ زندان در قاب گنجه وگنجینه.ش ث ملی 13338
- استخرگاه، بهشت رودبار، روستایی چشمنواز در دامنه کوه درفک ، در دل جنگل های سر به فلک کشیده
- آثار تاریخی روستای دوسیران ( به معنای دوستدار ایران) دراستان فارس حال خوشی ندارند
- شیشوان اولین مسجد چوبی ایران در قاب گنجه وگنجینه
- زنده ماندن یک ملت در گرو زنده ماندن میراث و فرهنگ غنی آنهاست
- میراثخواران در مهاباد به گوردخمه مانایی هم رحم نکردند.
- بنای اوچ گونبز یا سه گنبد متعلق به دوره سلجوقیدرقاب گنجه وگنجینه
- هزاران زهازه بر آنها که میراث خویش تخریب نکردند
امکانات وب
مسجد ی که با نام ترک مشهوراست در روستایی با همین نام واقع شده است.این روستا، در ۲۹ کیلومتری شمال شرق میانه واقع شده و مسجد آن از آثار بسیار مهم آذربایجان و از شگفتیهای منحصر به فردی برخوردار میباشد. شیوه معماری و مصالح ساختمانی که در آن به کار رفتهاست، باستان شناسان را به تحیر واداشتهاست و در عین حال تاریخ درخشان هنر معماری اسلامی را در قرون گذشته به تماشای علاقمندان میگذارد. بنای مسجد و نمای بیرونی آن، همه یکپاچه از سنگ ساخته شدهاست. کنده کاریهای باشکوه و کتیبههای زیبای آن که به خط زیبای نستعلیق تزیین شده، موضوع دیگری است که حکایت از دقت، نبوغ و ظریف کاری معماران مسلمان آن دوران دار
برچسب: مسجد,روستای,شاهکارمعماری,ایران, نویسنده: علی مقدم تاريخ: سه شنبه 31 مرداد 1396 ساعت: 13:08
کاروانسرای میان کتل را مردم بومی «کاروانسرای شاه عباسی» هم می نامند که اشاره ای است به کاروانسراهایی که شاه عباس صفوی در سراسر کشور ساخته است ، این کاروانسرای در 35 کیلومتری شهرستان کازرون و در منطقه «دشت برم» پنج کیلومتر پس از روستایی با همین نام بر بلندای یک تپه مشرف به دشت واقع شده است.کاروانسرای میان کتل با اینکه در سال 1379 خورشیدی با شماره 3668 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده اما به هیچ وجه مورد مراقبت و توجه قرار نگرفته است و هر روز بیش از پیش در حال تخریب و نابودی است.مساحت کل این بنای بزرگ که پلانی مستطیل شکل دارد در حدود سه هزار و 500 متر مربع بوده که دو هزار و 500 متر مربع از
درباره وبلاگ
هرتیشه برآثار تاریخی ایرانزمین دل هر علاقه مندی به تاریخ و فرهنگ را می آشوباند و بر من باستان شناس نیز چنین حالی میرود.گویی پس از هزاره ها دشمنی با این سرزمین باستانی و پس از فروهشتن آتش خشم اسکندر و برافتادن تازیانه خلافت بی مقدار تازیان از گرده ایران و ایرانیان آن یک به دست رادمردان پارتی و این یک به پایمردی شیعیان/اکنون مگر زمانه یورش از ما بهتران است که میراثمان را به تاراج می برند؟امروزه پاسداری از میراث گرانسنگمان و نگاهبانی از هرآنچه که روزگار بما سپرده است جز در باز نمود روشن و خوانش روشنمند آن ممکن نخواهد بودپس دستمان را بفشارید
برچسب: گنبد,سلطانیه,شماره,درانتظارشماست, نویسنده: علی مقدم تاريخ: سه شنبه 31 مرداد 1396 ساعت: 13:08
میراث فرهنگی به زهر کینه آلوده است
سالهاست که کشتگاه سرزمین ما خشک مانده و همه تدبیر ها برای نجات آن بی سود و ثمر،وای بر این میراث که به زهر کینه آلوده است.سالهاست که دشمن از درون و بیرون پیکره فرهنگ و تاریخ،میراث و مواریث کهن ما را می کوبد و می کوباند، می تازد و برآن می تازاند،تا فردا که نام و نشانمان را پرسیدند هیچ ندانیم. در کوره راه پر خم این دشت که برای مان دگر نا آشنا و نام نا آشنا شده است.در پهنه ای چنین سرزمینی که خیل سپاه بی شماردرنبرد با میراث سترگ و یگانه،ویگانه میراث بی بدیل انسان، همه به ستیزبرخاسته و خواسته اند تا اینگونه به گل و لای حادثات فرو و فرود مانده و درمانده شود.دربستر
ونیار آذربایجان شرقی در دهستان مواضع خان شرقی بخش هریس خاطره تلخ و غم انگیز غروب بهاری شدن پل تاریخی خود را به دست دولت باصطلاح بهار هنوز فراموش نکرده است.یعنی قرار نیست که فراموش شود زیرا فاجعه ای اینگونه این تخریب و انهدام و محو کردن آن در تاریخ مغولان هم دیده نشده است.پلی که قدمت و هویت،سند 500 ساله،و نماد تاریخ صفوی در ونیاربود و اینک هرگز وجود ندارد.پل ونیار تبریز یکی از پلهای تاریخی شهر تبریز ومربوط به دوران صفویه بود که در ۵۰۰ متری ضلع غربی روستای ونیار قرار داشت.این پل دارای سه دهنه بود که مصالح آن سنگ تراش و آجر با ملات گچ و آهک و کف پل، سنگ فرش بوده که بعدها آسفالت شد پل ونیار، د
درباره وبلاگ
هرتیشه برآثار تاریخی ایرانزمین دل هر علاقه مندی به تاریخ و فرهنگ را می آشوباند و بر من باستان شناس نیز چنین حالی میرود.گویی پس از هزاره ها دشمنی با این سرزمین باستانی و پس از فروهشتن آتش خشم اسکندر و برافتادن تازیانه خلافت بی مقدار تازیان از گرده ایران و ایرانیان آن یک به دست رادمردان پارتی و این یک به پایمردی شیعیان/اکنون مگر زمانه یورش از ما بهتران است که میراثمان را به تاراج می برند؟امروزه پاسداری از میراث گرانسنگمان و نگاهبانی از هرآنچه که روزگار بما سپرده است جز در باز نمود روشن و خوانش روشنمند آن ممکن نخواهد بودپس دستمان را بفشارید
تو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی
از گذشتههای دور تا به امروز، اقوام ساکن درجای-جای این سرزمین که صاحب تمدن ، فرهنگ و دستاوردهای ملّی و آیینی،میراث هنری بودهاند، همواره کوشیدهاند این فرهنگ و تمدن و سیطره ملّی و آیینی را ثبت و ضبط کنند تا برای آیندگان محفوظ بماند تا سندی باشد بر مجد و شُکوهِ این سرزمین و مردمان آن.مردمانی که همواره دراین پهناورِ ایران همچون هر ملتِ صاحب تمدن دیگر، از دیروزهای بسیار دور تا امروزهای نزدیک بر آن بودهاند که فرهنگ و هنر و آیین و شکوهِ گاه آمیخته با مظلومیتهای سرزمینشان را جاودان و ماندگار بسازند.شواهد میگویند و مصادیق تا حدود فراوانی مُهر تأیید بر ناتوان
درباره وبلاگ
هرتیشه برآثار تاریخی ایرانزمین دل هر علاقه مندی به تاریخ و فرهنگ را می آشوباند و بر من باستان شناس نیز چنین حالی میرود.گویی پس از هزاره ها دشمنی با این سرزمین باستانی و پس از فروهشتن آتش خشم اسکندر و برافتادن تازیانه خلافت بی مقدار تازیان از گرده ایران و ایرانیان آن یک به دست رادمردان پارتی و این یک به پایمردی شیعیان/اکنون مگر زمانه یورش از ما بهتران است که میراثمان را به تاراج می برند؟امروزه پاسداری از میراث گرانسنگمان و نگاهبانی از هرآنچه که روزگار بما سپرده است جز در باز نمود روشن و خوانش روشنمند آن ممکن نخواهد بودپس دستمان را بفشارید
غارت میراث ایران داستان غم انگیزی است که صدها سال از درون و بیرون مرزها از خودی و بی خودی ها،از از یک تابعه ی ها تا دو تابعی ها ،از مسلمان تا نامسلمان،از دوست تا دشمن لطمات جبران ناپذیری به خود دیده است.لذا آثار و نفایس از ریز تا درشت،از سنگ تا طلا،راه به موزه های یهود و اقوام بی تبار بردند. ازستون حاوی قانون حمورابی که در اوایل سال 1901 توسط گروه اکتشافی ژاک د مورگان در شوش، خوزستان کشف شدو شوتروک ناهونته پادشاه بزرگ ایلام پس از فتح بابل و انقراض حکومت کاسی ها گنجینه های با ارزش آنجا را به شوش منتقل کرد که قانون حمورابی بخشی از این گنجینه بود.ستونی که هماکنون در موزه لوور، پاریس نگهداری می
درباره وبلاگ
هرتیشه برآثار تاریخی ایرانزمین دل هر علاقه مندی به تاریخ و فرهنگ را می آشوباند و بر من باستان شناس نیز چنین حالی میرود.گویی پس از هزاره ها دشمنی با این سرزمین باستانی و پس از فروهشتن آتش خشم اسکندر و برافتادن تازیانه خلافت بی مقدار تازیان از گرده ایران و ایرانیان آن یک به دست رادمردان پارتی و این یک به پایمردی شیعیان/اکنون مگر زمانه یورش از ما بهتران است که میراثمان را به تاراج می برند؟امروزه پاسداری از میراث گرانسنگمان و نگاهبانی از هرآنچه که روزگار بما سپرده است جز در باز نمود روشن و خوانش روشنمند آن ممکن نخواهد بودپس دستمان را بفشارید